دانلود مقاله با عنوان ادبيات فارسي ايران در پيش از اسلام

↓↓لینک دانلود و خرید پایین توضیحات ↓↓

فرمت فایل: word

(قابل ویرایش و آماده پرینت)

تعداد صفحات:11

 

قسمتی از متن فایل دانلودی:

ادبيات فارسي ايران در پيش از اسلام

بيشتر ما مي‌پنداريم كه ادب و فرهنگ پيش از اسلام ايران با يورش عرب‌ها نابود شد و فرهنگي نوخواسته و جدا از گذشته در دامان فرهنگ اسلامي پرورش يافت. اما چگونه مي‌توان باور كرد ادب و فرهنگ مردمي كه پيشينه‌ي تاريخي چندهزار ساله دارند، در زماني كوتاه آن چنان نابود يا دگرگون شود كه اثري از آن نماند و در نتيجه “آن مردم در ناداني و بي‌خبري فرو روند تا پس از گذشت زماني دراز بار ديگر در اثر عواملي ديگر از نو قدم به عالم دانش و ادب نهند، آن هم از گونه‌اي ديگر.” برعكس، نگاهي گذار به تاريخ سده‌هاي نخست ورود اسلام به ايران نشان مي‌دهد كه ايرانيان در همان دوران كه آن را دوران “فترت و انقطاع” خوانده‌اند، فرهنگ پربار خود را داشتند و همان فرهنگ بود كه پايه‌هاي اصلي تمدن اسلامي را پي‌ريزي كرد. اين انديشه‌ي بنيادي پايه‌ي پژوهش‌هاي گسترده و نوآورانه‌ي دكتر محمد محمدي ملايري شد كه گوشه‌اي از آن در كتاب “فرهنگ ايراني پيش از اسلام و آثار آن در تمدن اسلامي و ادبيات عرب” بازتاب يافته است.

  محمدي ملايري در كندوكاو فرهنگ پيش از اسلام ايران به سراغ فرهنگ عربي سده‌هاي نخستين اسلامي رفته و فرهنگ ايراني را از لابه‌لاي آثاري كه به زبان عربي به دست تازيان يا ايرانيان نگاشته شده، بيرون كشيده است. اين كتاب و آثار ديگري كه ايشان در همين راستا پديدآورده‌اند، راهي نو را براي پژوهشگران و دوست‌داران فرهنگ ايران و اسلام گشود كه پيش از آن كمتر به آن توجه شده بود. محمدي ملايري معتقد است كه پژوهش درباره‌ي فرهنگ ايراني در آثار ادبيات عرب و فرهنگ اسلامي “نه تنها براي فرهنگ ايران بلكه براي شناخت بسياري از مسائل ناشناخته‌ي ادبيات عربي و تمدن اسلامي هم راهي پرخيز و بركت و بلكه در برخي موارد يگانه و مشكل گشاسست.” از اين رو هنگامي كه ايشان در تحليل برخي مسائل تاريخي ادب و فرهنگ عربي همين روش را به كار گرفتند، با استقبال استادان صاحب‌نظر عرب روبه‌رو شدند و برخي از آنان “شناختن سرچشمه‌هاي ايراني ادبيات عرب” را گشايش تازه‌اي در ادبيات تطبيقي دو زبان توصيف كردند.

  كتابي كه در اين جا معرفي مي‌شود نخستين‌بار در سال 1323 به چاپ رسيد و دانشگاه تهران در سال 1354 بار ديگر آن را چاپ كرد. سپس در سال 1374 انتشارات توس با تجديدنظر و حروف‌چيني و صفحه‌آرايي جديد آن را به چاپ سوم رساند. همين ناشر چاپ ديگري از اين اثر را در سال 1385 به بازار فرستاد. اثر ديگري از محمدي ملايري با نام تاريخ و فرهنگ ايران(دوره‌ي شش جلدي)، كه پژوهشي گسترده درتاريخ ساسانيان با بهره‌گيري از منابع عربي و اسلامي است، نيز به كوشش انتشارات توس چند بار منتشر شده است. اين استقبال ايران دوستان از آثار دكتر محمد محمدي ملايري را مي‌توان به حساب نوآورانه بودن پژوهش‌هاي آن استاد فرزانه گذاشت و چنين برداشت كرد كه ايشان در پاك‌سازي انديشه‌ي نادرستي كه پيوستگي فرهنگ ايراني و گسترش آن را در فرهنگ اسلامي ناديده مي‌گيرد، گام بزرگي برداشته است.

ادبيات فارسي يا پارسي به ادبياتي گفته مي‌شود که به زبان فارسي نوشته شده باشد. ادبيات فارسي تاريخي هزار و صد ساله دارد. شعر فارسي و نثر فارسي دو گونه اصلي در ادب فارسي هستند. برخي کتابهاي قديمي در موضوعات غيرادبي مانند تاريخ، مناجات و علوم گوناگون نيز داراي ارزش ادبي هستند و با گذشت زمان در زمره آثار کلاسيک ادبيات فارسي قرار گرفته‌اند.

آوازه برخي شاعران و نويسندگان ايراني از مرزهاي ايران فراتر رفته‌است. شاعران و نويسندگاني نظير فردوسي، سعدي، حافظ شيرازي، مولوي، عمر خيام و نظامي شهرتي جهاني دارند. در ميان چهره‌هاي شناخته شده ادبيات معاصر فارسي در جهان مي‌توان به صادق هدايت در داستان و احمد شاملو در شعر اشاره کرد.

 

 

 

ادبيات ايران پيش از اسلام

در زمان بغتسما (۲۰۵ – ۲۵۹ ه. ق.) شاعري به نام حنظله بادغيسي (ف.۲۲۰) ظهور کرد. در عهد بغتسما محمد بن وصيف و فيروز مشرقي و ابوسليک گرگاني به سرودن شعر پرداختند.

ساماني

در دوره ساماني شعر و نثر پارسي هر دو راه کمال سپرد. در شعر شهيد بلخي، رودکي سمرقندي، ابو شکور بلخي، ابو المويد بلخي، منجيک ترمذي، دقيقي طوسي، کسائي مروزي، عماره مروزي. در نثر رساله در احکام فقه حنفي تصنيف ابوالقاسم بن محمد سمرقندي، شاهنامه ابو منصوري، کتاب گرشاسب و عجائب البلدان هر دو تاليف ابو المويد بلخي، ترجمه تاريخ طبري توسط ابو علي بلعمي، ترجمه تفسير طبري توسط گروهي از دانشمندان، حدود العالم (در جغرافيا)، رساله استخراج تاليف محمد بن ايوب حاسب طبري پرداخته شد.

 آل بويه

در دوره آل بويه منطقي رازي و غضايري در شعر نامبردارند و در نثر دانشنامه رازي علائي و رگ‌شناسي به قلم ابن سينا پرداخته شد و ابوعبيد جوزاني بخش رياضي دانشنامه را به رشته تحرير درآورد و قصه حي بن يقظان به فارسي ترجمه و شرح شد.

غزنويان

در دوره غزنوي فردوسي، عنصري بلخي، عسجدي، فرخي سيستاني و منوچهري شعر پارسي سبک خراساني را به کمال رسانيدند و ابو نصر مشکان نويسنده مکتوبات درباري سبکي بديع در نثر پديد آورد.

 

سلجوقيان و خوارزمشاهيان

در زمان سلجوقيان و خوارزمشاهيان شاعران بزرگ چون اسدي، ناصرخسرو، قطران تبريزي، مسعود سعد سلمان، عمر خيام، اميرمعزي، انوري، خاقاني، نظامي، ازرقي، اديب صابر، رشيد وطواط، ظهير فاريابي، جمال‌الدين اصفهاني، مجير بيلقاني، ابوالفرج روني، سيدحسن غزنوي، عبدالواسع جبلي، سنايي، عطار، مختاري غزنوي، عمعق بخاري و جز آنان ظهور کردند.

در نثر نمايندگاني مانند نظام‌الملک نويسنده سياست‌نامه، امير کي‌کاووس مولف قابوس‌نامه، محمدبن منور نويسنده اسرارالتوحيد، عطار نويسنده تذکرة‌الاولياء، گرديزي مولف زين‌الاخبار، ابوالفضل بيهقي نويسنده تاريخ بيهقي، راوندي نويسنده راحةالصدور، غزالي مولف کيمياي سعادت، نصرالله‌بن عبدالحميد مترجم کليله و دمنه، نظامي عروضي مولف چهار مقاله، رشيد وطواط نويسنده حدائق‌السحر، حميدالدين نويسنده مقامات حميدي، زين‌الدين اسماعيل مولف ذخيره خوارزمشاهي (در طب) ظهور کردند.

*** متن کامل را می توانید بعد از پرداخت آنلاین ، آنی دانلود نمائید، چون فقط تکه هایی از متن به صورت نمونه در این صفحه درج شده است ***


 دانلود جدیدترین فایل های لایه باز در پی اس دی نگار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *